Majaki chorego człowieka
co może przynieść nastęne kilka sekund, minut, godzin
Co będzie za chwilę, jutro, pojutrze
Co będzie za nastęne tysiąc lat
Czujecie strach ?
Na pewno czujecie...
Może tuż przed zaśnięciem, a może w chwili w której tracicie przytomność.... nagle przychodzi do głowy dziwna ... zupełnie nieuzasadniona myśl : ,,A co jak się nie obudzę? Co jeśli moje serce przestanie bić, moje oczy widzieć a moje ciało czuć

I wtedy przychodzi to uczucie.
Serce zaczyna bić mocniej.
czujemy że od środka robi nam się na przemian zimno gorąco i przychodzi zimny pot

lęk
obawa
strach

nowe paranoje

I wtedy myśli się o dziwnych sprawach... O tym o czym człowiek myśląc o tej chwili nie
myśli

Wiem!
bo śniłam
Wiem!
bo czasem nie śię po nocach
Wiem!
bo kocham i nienawidzę
Wiem...
bo potrafię się śmiać i potrafię też płakać
Wiem.
bo żyję w świecie codziennych spraw

Nagle zaczyna się myśleć o tym co normalnie przyjmujemy ze spokojem i swoistą rutyną

Np paczka papierosów schowana w szufladzie
zużyta lufka pod łóżkiem
pakiet z resztkami jakiejś białej sypkiej substancji
na przykład
w końcu każdy ma inne paranoje

I wtedy pcha się do naszej podświadomości nieprzerwany ciąg liter, wyrazów a wreszcie konkretnych zdań

,,I co jeśli umrę się dowiedzą"

żenujące jest to że przecież nie odczujemy żadnych konsekwencji ale jednak nie chcemy by odkryto jakieś brudy z naszego życia, kiedy nie będziemy mogli temu zaprotestować lub się najzwyczajniej przyznać
Kiedy nie będziemy mogli się wytłumaczyć.

Albo kiedy mieliśmy coś zrobić na drugi dzień... niby nic nie znacząca sprawa
Ale jednak nie zrobienie jej będzie czymś... dziwnym... dziwnym a w pewien sposób strasznym zarazem
śmieszne jest to że nawet jeśli tłumaczymy sobie ,,Co ty odpierdalasz ?!" ,,Przecież wstaniesz nastęnego dnia! To śmieszne....musisz wstać! przecież żyjesz tu i teraz... jesteś bezpieczny. Przecież nic ci nie grozi"
Uświadamiamy sobie z przerażeniem że to przecież w istocie JEST możliwe.

Jak marnym jesteś człowieku !
Jak wiele w tobie żądz i lęków?!

,,Jak to jest być człowiekiem
spytał ptak
Sama nie wiem
Być więźniem swojej skóry
a sięgać nieskończoności
być jeńcem drobiny czasu
a dotykać wieczności
być beznadziejnie niepewnym
i szaleńcem nadziei
być igłą szronu
i garścią upału
wdychać powietrze
dusić się bez słowa
płonąć
i gniazdo mieć z popiołu
jeść chleb
lecz głodem się nasycać
umierać bez miłości
a kochać przez śmierć
To śmieszne odrzekł ptak
wzlatując w przestrzeń lekko"

Jesteśmy tacy bezradni
we wszystkim co robimy
Nawet jeśli wydaje nam się że robimy coś wielkiego
Tak naprawdę to nic nie znaczy.... absolutnie nic
To tylko twoje marne, małe kruche nikogo tak na prawdę nie obchodzące życie
Coś z czego co dzień chcesz się wydostać, uwolnić
Coś czego tak często wcale nie chcemy mieć
a przecież niby tak je cenimy

,Bowiem nie ma nić drogocenniejszego nad życie!'
,życie jest największą wartością"
,,życie jest bezcenne"

Co z nas zostanie ?
Tylko stare buty i telefon głuchy

tylko puste słowa i banalne sytuacje
Tylko echo które cichnie z czasem

Nasze życie i zachowanie jest uzależnione od tak drobnych rzeczy jak spojrzenie innego człowieka....a
jeden rytm serca jest jak jeden spadający liść
jak jedna kropla w nieprzerwanym strumieniu rzeki


Czy kiedyś poznamy sens indywidualnej egzystencji?


Czym jest prawda ... czy w ogóle jest coś takiego jak prawda?!
Może to wszystko jest jednym wielkim kłamstwem ?
Może misternie wyreżyserowanym filmem
A może żyjemy jak mrówki w terrarium u kogoś w pokoju i sobie nawet z tego nie zdajemy sprawy

Ideały ...
wartości
normy


Sami utrudniamy sobie egzystencję w świecie który tak na dobrą sprawę jest nasz
Po co to robimy ?
Nawet nie wiemy po co
nie wiemy dlaczego
dla kogo

O ironio

Czym jest dla Ciebie życie ?
błogosławieństwem czy przekleństwem ?



.................................


Zawsze kiedy ludzie się boją
rodzi się bóg...